"Enerji Verimliliği" Konulu Örnek Öyküler

 

 

 
1
2
3
4
5
6
7
 
   
5 kadın 1 erkeği öldürdü!

Artık Tek Başımayım

Yazar: Ebru DOĞAN
Sınıf: 7/B
Konu: "Enerji Verimliliği" Konulu Öykü Yazma

 

DİĞER KONULARDAKİ ÖRNEK KOMPOZİSYON VE ŞİİRLER İÇİN TIKLAYINIZ.

ARTIK TEK BAŞIMAYIM

Küçük evlerin, yan yana doluşmuş arabaların, sokak lambalarının yandığı, çöplerin etrafında kedilerin eksik olmadığı bir sokakta oturan uzun boylu, siyah saçlı, ela gözlü bir kızın evinden çıktığını gördüm. Sanki şu ana dek hiç kimseyle konuşmamış gibi ağzını bıçak açmıyordu. Okula yaklaştığında herkes onu gördüğünden sanki görmezlikten geliyordu. Hiç kimse tanımıyordu onu. Kimi var, kimsesi var bilmiyordu hiç kimse.

Bir gün her zamanki gibi okulun yolunu tuttu, artık hep onu izliyordum. Neden olduğunu bilmiyordum. Ama en kısa zamanda o kızın kim olduğunu bilmek istiyordum. Belki arkadaş oluruz, kim bilir?

Daha sonra onun, okulun kapısından girdiğini gördüm. “Arkasından koşup tanışsa mıydım acaba?” diye düşündüm ama yapamadım. Ben de koştum, sınıfa gittim.

O gün öğretmenimiz enerji hakkında bizlere bilgi verdi. Bu konu arkadaşlarımın dikkatini çekmemiş gibiydi ama ben “Enerji nedir?” öğrenmek istiyordum. Enerjiyi bir arkadaş gibi gördüm sanki. O kız gibi. İmkânsız ama başarabilirim belki, enerjiyle arkadaş olmayı ya da o kızla…

            Sonra enerjiyle ilgili bir konuşma yaptım teneffüste arkadaşlarıma. Ama her zamanki gibi beni kimse dinlemedi. Etrafıma baktığımda o kızın bana baktığını gördüm. Utandım, gözümü başka yere çevirdim. Yanıma doğru yaklaştı ve “Çok güzel anlattın.” Dedi. Ben şaşkın gözlerle ona baktım, enerjiye bu kadar önem verdiğine şaşırdım. Ama bir yandan da kendim gibi düşünen birine rastladığım için sevindim.

Ona: “Enerjiyi merak ediyor musun? Birlikte bir çalışma yapalım mı?” demek istiyordum ama diyemiyordum, sanki biri bana engel oluyordu konuşmamam için. Ama bana engel olan bendim. Her zamanki gibi utandım. Sonra o kız bana baktı ve: “Bir şey mi söylemek istiyorsun?” dedi. Benim ağzımdan sadece “Hayır!” kelimesi çıktı. İnanamıyordum sadece “Hayır!” dedim ona. Zil çaldı, o kız hemen gitti. Daha adını bile soramamıştım…

            Eve geldiğimde hemen uyudum ve rüyamda o kızı gördüm. Biz o kızla birlikte dünyayı geziyorduk, enerjinin dünyasına gitmiştik ve enerjinin üzgün olduğunu ve yardıma muhtaç olduğunu görünce ikimiz de hemen enerjinin yanına gidip onunla konuşmaya başladık. Enerji bize: “İnsanlar bizleri tasarruflu kullanmıyor.” dedi. Ben o kıza dönerek: “İnsanlar enerjinin verimini hâlâ anlayamamışlar.” dedim. O da bana: “Enerjiyi kurtaralım. Herkese enerjinin iyi bir dost olduğunu ve onların bizlere ne kadar verimlilikler yaratığını söyleyelim.” dedi. Ben her zamanki gibi bir şey diyemedim, sadece baktım. Sonra içeriye birden annem geldi ve onun yüzünden rüyam son bulmuştu. Annem bana ders çalışmamı söyledi. Ama ben ders çalışmak yerine resim çizmek istedim. Annem gidince hemen aldım elime boyalarımı, sadece enerji ve o kızı çizmek istedim. Hayalden de olsa bir resim yaptım. Resim yeteneğim pek fazla iyi değildi. Ama elimden bu kadar geldi, rüyamda gördüklerimi çizmiştim kötü de olsa. Hayalden de olsa iki arkadaşım olmuştu ama o kız belki gerçek olabilirdi…

            Sabah olmuştu zaman ne kadar hızlı akıp geçti dün akşama kadar hem enerjiyi hem de o kızı düşündüm. Saatin geç olduğunu fark ettim, bir de odamın ışığının sabaha kadar açık olduğunu gördüm, eyvah! Enerji bana küsecek diye endişelendim. Etrafta “Enerjiyi koruyun, savunun!” diyenler ama sonra da kendilerinin de enerjiyi harcadığını görenler gibi hissetim kendimi bir an. Hemen ışığı kapattım.

Camdan dışarı baktığımda o kızı göremedim. Acaba önceden mi gitti? Ya da o da hazırlanamamış mıydı? Merak etmiştim. Saatin ilerlediğini fark ettim ve hemen kapıya doğru koştum okulun yolunu tutum. Yolda giderken hep etrafıma bakıyordum, belki o kızı görürüm diye. Sınıfa girdiğimde herkes birden bana “Enerji dostu, nasılsın?” demeye başladı. Şaka yaptıklarını biliyordum ama görmezlikten geldim. Artık galiba “enerji” denince ilk ben geliyordum akla sınıfta.

            O gün o kızı hiç göremedim. Artık onunla tanışmaya karar vermiştim ama gelmemişti okula. Endişelendim, belki hastadır diye düşündüm. Ama birkaç gündür göremiyordum onu.

            Daha sonra arkadaşlarıma sordum. Ve orada oturan kızın gazdan zehirlenip öldüğünü söylemişlerdi. Ben hiç ses çıkarmadan arkadaşlarıma bakakaldım. Sanki donup kalmıştım yerimde. Tüm yaptığım resimler ve kurduğum hayaller boşunaydı. Daha kim olduğunu bile soramadan gitmişti. Enerji ve ben tek kaldık koca dünyamızda ya da öyle sandığım dünyamda… Oysa enerji, bizden hayata bağlanmamızı, enerjiyi verimli kullanmamızı, etrafımızdakileri de bu konuda bilinçlendirmemizi istiyordu. Ben bunu arkadaşımla başaracaktım, kendimi suçlu hissettim çünkü ona söylemeliydim o gün benle konuştuğunda. Ama ne yazık ki o artık yok.

Eve gittiğimde yatağıma uzanıp ağladım. Ağlamaktan başka ne yapabilirimdim ki? Ama ben ne yapacağımı biliyordum. Enerjiyi arkadaşım olmasa bile kurtaracağım.

Bir sonraki hafta enerji ve ben büyük adımlara imza attık. Okuldaki enerji hakkında yapılan yarışmalarda enerjiyi, kendimi ve asla adını bilmediğim arkadaşımı hayata bağladım. Enerjiyi artık herkes düzenli bir biçimde kullanıyordu.

Eve geldiğimde rüyamda o kızı gördüm bana teşekkür ediyordu enerjiyi kalıcılaştırdığım için. Ama sadece bir rüyaydı…